На 27.05.2022 во 19:00 часот во НУЦК „Кочо Рацин“ кичевската пејачка Лумтурие Аџами Сејдини ја одбележа 45-годишнината од својата кариера.
Лумтурие ни кажува за нејзиниот живот:
Јас сум Лумтурие Аџами, ќерка на Џавит и Џеврије. Имам брат Кујтим и три сестри:Флоријен, Линдита и Мерита.
Ако размислам подлабоко, со задоволство можам да кажам дека со гордост уживам во епитетот „пејачка која почна да пее пред да зборува“. По потекло сум од Хани и Елезит, потекнувам од дарежливо, гостопримливо и уметничко семејство.Првите чекори во пеењето ги направив во мојот роден град. Како дете со сиот темперамент што го имав, постојано скришно ги следев вежбите на КУД „Шари“.Беше пролетта 1978 година и заврши фестивалот Ѓирокастро, од кој произлегоа многу убави песни кои ги пеев цел ден.
Мојот глас падна во ушите на мојот вујко Наим Аџами и тој е главниот двигател кој ми се придружи во редовите на КУД „Шари“.Мојот сон се оствари… Екипата на ТВР дојде и правеше извештаи од комбинираат,, каде што изведов народна песна која ја пеев во живо.
Успесите почнаа да се рангираат. Се преселив во фирмата на Емин Дураку во Скопје. За да учествувам во вежби патував 2 пати неделно. Желбата за песни ме одржуваше многу енергична и расположена. Дојде решавачкиот и посериозен момент. Пред да наполнам 14 години учествував со многу перипетии (секогаш околу возраста) значи едвај ме примија на фестивалот Kosovarja Këndon во 1984 година. Песната „Sokolat e Dibrës“ не само што ограби многу награди од тоа време, една од нив беше прва награда, туку беа прекршени правилата на фестивалот, бидејќи песната се повторуваше. како резултат на аплауз непрекинато френетик.Следеа и други фестивали, тој на Сухарека, Гњилане, Скопје, фестивали на национално ниво во Италија, Франција.Јас веќе не бев она мала девојче кое доаѓаше од провинциска земја, но каде и да одев се враќав со награди и благодарност.Го ставив печатот на уметникот што народот ми го посвети, ја имав вистинската поддршка да ги надминам сите пречки и предизвици да калем јавна личност да се искачи на бескрајното небо.Во 1984 година РТП прави аудио, ме избира мене да го направам првиот албум, во рацете на обожавателите доаѓаат бисерите на албанската музика. Песната „Преј земјат“, „Кога отидов до вратата“, „Песна на Реџес“ .. кои останаа хитови низ годините.Се пееше директно под грижата на Исак Муцоли.Со КУД „Бајрам Цури“ имавме турни низ Косово.Гледајќи го Хани и Елезит како мал град, татко ми реши да се пресели во Скопје поради мене, за да бидам поблиску до мојата дејност.
Со КУД „Емин Дураку“ имавме безброј концерти и турнеи. Тоа беа златни времиња, не се пееше за пари.Следеа турнеи со месеци низ Европа, секаде се отвораше срцето на Албанецот, се отвораа здруженија во Европа за разни манифестации.Потоа, во 1990 година излезе албумот „Ветување“ кој се карактеризира со многу песни „Ктема муа фатин тим“, „Ој лајле“ итн., кои се пеат и до денес.Повеќе од три децении на сцена, сè уште да се бара и да се обожава не е лесна работа, бара многу труд, пожртвуваност, коректност и точност. На песната и подарив детство, младост, живот. На песната и подарив детство, младост, живот. Целата таа посветеност во време кога веќе не можеше да зборуваш албански и да не пееш. Многу соработки, многу дуети, многу песни, видео клипови, касети… итн. се плод на мојата работа, не поколебливајќи се и не бегајќи од мојот жанр, секогаш со оригиналност, природност и да бидам јас.
Албуми:
1. Дибранските училишта
2. Ветувањето
3. Среќен Бајрам
4. Леб со седум кори.
5. Не кажувај на моето срце
6. Два рабовиДенес живеам во Кичево, заедно со мојот сопруг Ксани и моите две деца Аидана и Енѓели, кои се моја гордост.
